Κτήμα Βασιληγιάννη

Αυτός εδώ στη φωτογραφία είναι ο παππούς μου, ο Βασίληγιάννης. Ήταν ο άνθρωπος που έχτισε αυτό το σπίτι με τα χέρια του, ένας πετράς γεμάτος μεράκι και ειλικρίνεια. Εδώ μεγάλωσε την οικογένειά του, και από αυτόν πήρε το κατάλυμά μας το όνομά του, "Κτήμα Βασιλιγιάννη". Το Βασιλιγιάννης ήταν ένα προσωνύμιο της εποχής: ο Βασίλης, γιος του Γιάννη, όπως τον φώναζαν οι ντόπιοι.

Μετά την απώλεια του πατέρα μου, που κι εκείνος προσπαθούσε να το κρατήσει ζωντανό, πήρα τη σκυτάλη. Το σπίτι ήταν κάποτε έτοιμο να καταρρεύσει, αλλά μέρα με τη μέρα, το ανακαίνισα και το ζωντάνεψα ξανά. Σήμερα, θέλω να μοιραστώ αυτή την αυθεντικότητα με τον κόσμο, να δείξω την ομορφιά του χωριού μας, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από άλλα μέρη.

Έτσι, η ιστορία του Βασιλιγιάννη ζει μέσα σε αυτό το κατάλυμα, ένα σπίτι που χτίστηκε με μεράκι, αναγεννήθηκε με σεβασμό και τώρα καλωσορίζει όσους θέλουν να γνωρίσουν την αληθινή ομορφιά του τόπου μας.